Herinner me.
Soms raak je jezelf kwijt. Niet in één keer, maar langzaam. Door wat anderen verwachten, door wat je gelooft te moeten zijn.
Tot je op een dag rondloopt en je eigen weg niet meer kunt vinden.
Dit gedicht schreef ik vanuit dat gevoel. En vanuit de ontdekking dat je ware zelf nooit echt verdwijnt, het wacht gewoon tot je het weer herinnert.